• Adoptie, een vloek of een zegen? #1

    In alle jaren dat ik blog en video’s maak (soms met tussenpozen) heb ik het nog nooit gehad over mijn adoptie. Waarom weet ik niet. Want het houdt mij wel degelijk bezig, zeker de laatste jaren. Vragen, onrust, terugblikken op mijn jeugd, het gemis van een cultuur die past bij mijn huidskleur en achtergrond, het gevoel nergens echt bij te horen, nadenken over het concept adoptie, stilstaan bij familierelaties en wat dit betekent, hoe adoptie je vormt als mens, de behoefte aan contact hebben en ervaringen delen met lotgenoten, wat de positieve en negatieve kanten zijn van adoptie. Afijn, je snapt, het houdt mij bezig. Maar waar te beginnen? Je kunt een heel boekwerk schrijven over adoptie, maar voor een blogartikel is het aantal woorden gemiddeld tussen de 1000 en 2000. Daarom heb ik ook maar een nummer aan dit artikel gehangen, want wellicht zijn we over een jaar wel 100 artikels (en/of video’s) verder. Want adoptie heeft veel verschillende kanten. Daarom ook deze titel. De hoofdvraag is voor mij namelijk of adoptie een vloek of een zegen is. Samen met jullie wil ik op zoek gaan naar het antwoord. Al zal het niet zo zwart-wit zijn. In mijn optiek is er nog te weinig aandacht voor adoptie en het verhaal van geadopteerden. Daarom wil ik graag mijn verhaal delen en uiteindelijk ook graag verhalen van andere geadopteerden/visies vanuit andere betrokkenen.

    Read More
  • Hallo witte media

    Tijd voor verandering nietwaar? Neutraal zijn is geen optie meer. Het naast je neerleggen is geen optie meer. Het is tijd voor meer kleur en diversiteit in de media. Programmamakers, hoofd- en eindredacteuren, presentatoren, filmmakers, acteurs, journalisten. Het is tijd voor gelijke kansen voor iedereen, een bredere blik en het loslaten van beperkte kaders. Er moeten zowel voor- als achter de schermen mensen werken met allerlei verschillende (etnische) achtergronden. Voor een betere afspiegeling van de maatschappij op tv en in tijdschriften. Niet alleen omdat iedereen gezien en gehoord moet worden, maar ook omdat een cultureel diverse groep mensen zorgt voor een beter eindproduct. In dit geval dus een programma, film of een magazine.

    Read More
  • Visie van een geadopteerde – wit & zwart – een beetje van beiden

    In deze video deel ik mijn visie, als gekleurde geadopteerde vrouw, op wat er nu speelt met betrekking tot de Black Lives Matter beweging, racisme, ongelijkheid en witte privileges. Ook deel ik welke boeken ik ga lezen (educate myself) en wat ik vind dat er moet veranderen in onze maatschappij.

    Ik hoop met deze video herkenning te kunnen bieden aan andere geadopteerden die misschien hetzelfde voelen/ervaren als ik.

    Wat ik wel helemaal vergeet te benoemen in de video is dat ik ook nog twee broers heb die geadopteerd zijn. Ook uit Haïti. Misschien kan ik ooit nog eens een aparte video maken waarin ik meer vertel over onze adoptie.

    Tot snel.

    Liefs,
    Nadia

  • Van krullen naar steil haar

    Deze tijden zorgen voor verrassende acties. In deze video ga ik na jaren weer eens mijn haar steil maken. Dat doe ik namelijk echt bijna nooit en ik herinnerde mij gister opeens weer dat ik een stijltang in mijn la had. Spannend! Hoe stond dat ook alweer, steil haar? In mijn herinnering totaal niet leuk, maar ik moet zeggen dat ik na een paar uur wennen toch dacht: hmm… misschien toch wel leuk om vaker te doen.

    Ik hoop dat jullie het een leuke video vinden.

    Tot de volgende keer.

    Liefs,
    Nadia

  • Pasen kan mij gestolen worden

    Daar zit ik dan, met mijn kopje koffie in de keuken. Met mijn stoel bij de deur die ik open heb gezet zodat ik een beetje zon op mijn benen krijg.

    Het is stil in huis. Hier geen paaseitjes verstoppen voor kinderen, geen luxe paasontbijt met het gezin, geen ontbijtje op bed met een geliefde, geen barbecue in de tuin, niet lekker relaxen met de fam. Hier is het een dag zoals alle andere dagen. Een lang weekend, tja, het zal vele mensen vast blij maken, maar ik zou niet weten wat ik allemaal in mijn eentje moet doen om het ‘gezellig’ te maken. Een enorm paasontbijt lijkt mij enig, maar ik word wel met de dag dikker. Ik leef al twee weken van eetmoment naar eetmoment. De eerste hap van een broodje ei, terwijl ik ondertussen al denk aan mijn snack, de paaseitjes die ik ga verorberen en wat ik voor de lunch ga eten. Mijn weegschaal negeer ik maar even de komende weken. Die ontkenningsfase gaat mij tot nu toe prima af.

    Read More
  • #THUISBLIJFVLOG – 3

    Afgelopen weekend zag ik voor het eerst in twee weken tijd (hallo thuisisolatie) weer iemand die ik ken, in levenden lijve. Ik ging samen met een vriendin een stukje fietsen in Rotterdam. Heerlijk! Verder lekker uitgeslapen, friet gegeten, kleding gewassen bij de wasserette en ik deel welke salade ik maak voor wanneer ik geen zin heb om te koken en een lichte maaltijd wil.

    Ohja, nog even over mijn koffieapparaat. Ik kan mij namelijk voorstellen dat je denkt: waarom heeft deze vrouw in godsnaam een koffieapparaat in de woonkamer. Best gek. Het zit zo, voor deze hele soort-van-lockdown situatie had ik geen koffieapparaat thuis en kocht elke dag een grote beker bij de Starbucks. Heel duur, I know, maar ik vond het mijn geld waard. Toen kwamen we thuis te zitten en god wat snakte ik naar een cappuccino. Elke dag, heel de dag. Oplossing, een koffieapparaat bestellen. Zo gezegd, zo gediggiedaan. Een Dolce Gusto werd het. Alleen heb ik een kabouterhuis, met een kabouterkeuken dus plek, dat was er niet echt. Behalve in de woonkamer. Dus nu staat daar mijn geweldige koffiemachine. Kijk, het is niet zoals een ekte ekte cappuccino bij Starbucks of Bagels en Beans, maar het vervult zeker mijn dagelijkse behoefte aan koffie.

    En bijkomend voordeel, nu dat ik niet dagelijks 5 euro uitgeef aan een enorme beker buiten de deur bespaar ik ook nog eens wat geld. Ideaal! Al geef ik nu wel weer veel geld uit aan eten, want dat is nu de situatie hè. Wat doe je met je tijd? Eten, eten, eten. Niet te doen. Ik ga de komende tijd ook maar even niet op de weegschaal staan want dat is te confronterend haha.

    Tot snel.

    Liefs,
    Nadia

  • #thuisblijfvlog – 2

    Zo ga je van een digitale break… naar meerdere video’s per week. Door het filmen heb ik toch een beetje het gevoel dat ik in contact ben met mensen en mijn ei kwijt kan, in deze periode van thuiswerken. 

    Het was normale dag. Werken, vergaderen met collega’s, nog meer werken, mijn werkplek ordenen, huis opruimen, afwas-issues, een muzikale opvoering uit verveling (oke, iets minder normaal) en sushi.

    Bizar trouwens dat ik zo ontzettend veel om mijzelf lach. Niet te doen! En ik knip echt al heel veel weg bij het editen. Maar ja, aan de andere kant, zoals ik al in de video zeg, je moet er zelf een feestje van maken. Als je het zelf niet leuk kan hebben wordt het moeilijk in het leven. Lekker blijven lachen dus.

    Tot snel.

    Liefs,
    Nadia

  • #thuisblijfvlog – 1

    Ja jongens, wat een heftige situatie waar we met z’n allen mee te maken hebben. Respect voor iedereen die in de zorg werkt. Een heftige situatie voor hen, voor de mensen die het virus hebben opgelopen, voor de mensen die iemand hebben verloren, voor de ondernemers, voor het crisisteam van het kabinet.

    Van de macro- naar de micro-omgeving. Vanwege het virus werk ik nu sinds twee weken thuis en dat was (en is nog steeds) heel erg wennen. In een huis van 50 m2 met maar twee kamers, elke dag, heel de dag alleen, weinig naar buiten kunnen. Dat is best een ding zeg ik je eerlijk.

    In deze #thuisblijfvlog zie je hoe mijn dag eruitziet.

    Tot de volgende keer!

    Liefs,
    Nadia