• Adoptie, een vloek of een zegen? #1

    In alle jaren dat ik blog en video’s maak (soms met tussenpozen) heb ik het nog nooit gehad over mijn adoptie. Waarom weet ik niet. Want het houdt mij wel degelijk bezig, zeker de laatste jaren. Vragen, onrust, terugblikken op mijn jeugd, het gemis van een cultuur dat past bij mijn huidskleur en achtergrond, het gevoel nergens echt bij te horen, nadenken over het concept adoptie, stilstaan bij familierelaties en wat dit betekent, hoe adoptie je vormt als mens, de behoefte aan contact hebben en ervaringen delen met lotgenoten, wat de positieve en negatieve kanten zijn van adoptie. Afijn, je snapt, het houdt mij bezig. Maar waar te beginnen? Je kunt een heel boekwerk schrijven over adoptie, maar voor een blogartikel is het aantal woorden gemiddeld tussen de 1000 en 2000. Daarom heb ik ook maar een nummer aan dit artikel gehangen, want wellicht zijn we over een jaar wel 100 artikels (en/of video’s) verder. Want adoptie heeft veel verschillende kanten. Daarom ook deze titel. De hoofdvraag is voor mij namelijk of adoptie een vloek of een zegen is. Samen met jullie wil ik op zoek gaan naar het antwoord. Al zal het niet zo zwart-wit zijn. In mijn optiek is er nog te weinig aandacht voor adoptie en het verhaal van geadopteerden. Daarom wil ik graag mijn verhaal delen en uiteindelijk ook graag verhalen van andere geadopteerden/visies vanuit andere betrokkenen.

    Read More
  • Pasen kan mij gestolen worden

    Daar zit ik dan, met mijn kopje koffie in de keuken. Met mijn stoel bij de deur die ik open heb gezet zodat ik een beetje zon op mijn benen krijg.

    Het is stil in huis. Hier geen paaseitjes verstoppen voor kinderen, geen luxe paasontbijt met het gezin, geen ontbijtje op bed met een geliefde, geen barbecue in de tuin, niet lekker relaxen met de fam. Hier is het een dag zoals alle andere dagen. Een lang weekend, tja, het zal vele mensen vast blij maken, maar ik zou niet weten wat ik allemaal in mijn eentje moet doen om het ‘gezellig’ te maken. Een enorm paasontbijt lijkt mij enig, maar ik word wel met de dag dikker. Ik leef al twee weken van eetmoment naar eetmoment. De eerste hap van een broodje ei, terwijl ik ondertussen al denk aan mijn snack, de paaseitjes die ik ga verorberen en wat ik voor de lunch ga eten. Mijn weegschaal negeer ik maar even de komende weken. Die ontkenningsfase gaat mij tot nu toe prima af.

    Read More
  • Mijn #goals en #dromen voor 2020

    We zitten al twee weken in het nieuwe jaar jongens. Het jaar 2020, klinkt best lekker toch? Nu is het natuurlijk heel cliché om een artikel te wijden aan wat je doelen zijn voor het nieuwe jaar, maar toch ga ik het lekker doen. Zo aan het begin van het jaar is het toch altijd weer een mooi moment om even na te denken over wat je allemaal wil ondernemen, bereiken en ervaren de komende maanden. So let’s go, dit jaar wil ik graag…

    Read More
  • Terug van weggeweest

    Een update-artikel. I’m back. Woehoe. Terug van weggeweest. Het is alweer een tijd geleden, zes maanden om precies te zijn. What happened? Well, studie vooral. Uren, dagen, weken, maanden heb ik heel veel tijd en aandacht besteed aan mijn studie en afgelopen juni ben ik geslaagd. Yes! Eind juni was ik klaar en in september kon ik mijn diploma in ontvangst nemen. Wat is er verder allemaal gebeurd? Ik was afgelopen zomer sinds jaren weer op vakantie geweest (en voor het eerst met een groepsreis), heb een superleuke, nieuwe functie op mijn werk, ben gestart met creatieve cursussen en heb binnenkort een blind-date (aaahhh, spannend). In dit artikel praat ik jullie gezellig bij…

    Read More
  • Dagboekpassage #2

    Hoi lief dagboek,

    Wat als je het allemaal nog niet weet en niet snapt op je eenendertigste? Het leven bedoel ik en alles wat daarbij komt kijken. En geloof mij, het is nogal wat. Soms heb ik het gevoel alsof ik in een bootje zit op de grote oceaan, niks om mij heen en het enige wat ik kan doen is staren naar de leegte. Naar de golven, de donkere lucht zonder ook maar enig vooruitzicht op vaste land. Met een peddel (want die andere is verdorie naar de bodem van de oceaan gezonken, heb ik weer) kan ik alleen maar trachten om enigszins een stukje vooruit te komen. Of achteruit, want wat de juiste richting is, geen idee. Daar zit ik dan in een eenmansbootje, met niemand om mij heen. Druppels regen die een metafoor zijn voor alle tranen die ik niet kan uiten. Een noodkreet zinloos, want wie hoort mijn stem? In het water springen om de haaien te vergezellen geen optie, want het leven schijnt te mooi te zijn om er een einde aan te maken. Is dat echt zo? Is het leven echt zo mooi? Of doen we allemaal alsof dit zo is en zitten we stiekem elke avond met z’n allen in foetushouding met de gordijnen dicht te wachten tot de tijd verstrijkt? Nou, ik soms wel.

    Soms wil ik niets anders dan mijzelf verstoppen in een donkere grot en er pas weer uitkomen wanneer ik het lied van de levensvreugde weer hoor. In de oertijd kon je je waarschijnlijk echt nog letterlijk verstoppen in een grot. Heerlijk, lijkt mij. Met een ‘oeh’ en ‘oehoehoe’ kunnen aangeven dat visite niet wenselijk is, sociale activiteiten geen optie en je vooral lekker onder een steen wilt leven voor een tijdje (in je grot dan natuurlijk)…

    Read More

  • Mijn Dertigersdagboek – Inleiding #1

    In mijn geluksplan heb ik geschreven dat ik een boek wil schrijven. Zo’n echte. Een fysiek boek dat in de boekenwinkels kan liggen. Lijkt mij enig. Geen idee of ik het kan en of het lukt, maar ik wil het in ieder geval proberen. In mijn geluksplan valt het dan ook onder ‘nieuwe dingen uitproberen’ en ‘Out of the Box denken’. Met andere woorden, lekker groots denken en niks is te gek. Gewoon lekker doen.

    Toen het eerste stuk tekst op papier stond was ik dolenthousiast. Tegelijkertijd vroeg ik mijzelf af, waarom moet het per se een fysiek boek worden als ik een een eigen site heb waar ik mijn gedachtespinsels en probeersels op kan plaatsen. Een digitaal boek, ook leuk. Eén keer in de zoveel weken zal ik dus een hoofdstuk (of een deel daarvan) op mijn site zetten, met vandaag het eerste hoofdstuk. Of nou ja, de inleiding. We proberen het wel meteen goed te doen natuurlijk, hoe het heurt. Zoals je misschien al kunt raden gaat mijn boek “Mijn Dertigersdagboek” heten. Misschien zonder ‘mijn’, maar dat is een zorg voor later. Vandaag dus de inleiding waarin ik uitleg wat voor boek het wordt en waarom ik dit boek wil schrijven….

    Read More

  • Dagboekpassage #1

    Hoi Lief dagboek….

    Zoals onze grote vriend Churandy zou zeggen, ik ben blij. Waarom denk je misschien? Nou het belangrijkste is dat ik mij gelukkig voel. Dus dat is top. Ook is er een aantal andere dingen waar ik dankbaar voor ben en gelukkig van word. Zo heb ik mijn eerste studiejaar erop zitten en ging het tot mijn eigen verbazing top. Ik heb geen herkansingen hoeven doen, heb mooie cijfers en time flies. Ik hoef nog maar een jaar te studeren en dan mag ik een diploma in ontvangst nemen. Dit hadden we acht jaar geleden toch ook niet verwacht? Dat ik zo’n studiebol zou worden…Read More