• Adoptie, een vloek of een zegen? #1

    In alle jaren dat ik blog en video’s maak (soms met tussenpozen) heb ik het nog nooit gehad over mijn adoptie. Waarom weet ik niet. Want het houdt mij wel degelijk bezig, zeker de laatste jaren. Vragen, onrust, terugblikken op mijn jeugd, het gemis van een cultuur die past bij mijn huidskleur en achtergrond, het gevoel nergens echt bij te horen, nadenken over het concept adoptie, stilstaan bij familierelaties en wat dit betekent, hoe adoptie je vormt als mens, de behoefte aan contact hebben en ervaringen delen met lotgenoten, wat de positieve en negatieve kanten zijn van adoptie. Afijn, je snapt, het houdt mij bezig. Maar waar te beginnen? Je kunt een heel boekwerk schrijven over adoptie, maar voor een blogartikel is het aantal woorden gemiddeld tussen de 1000 en 2000. Daarom heb ik ook maar een nummer aan dit artikel gehangen, want wellicht zijn we over een jaar wel 100 artikels (en/of video’s) verder. Want adoptie heeft veel verschillende kanten. Daarom ook deze titel. De hoofdvraag is voor mij namelijk of adoptie een vloek of een zegen is. Samen met jullie wil ik op zoek gaan naar het antwoord. Al zal het niet zo zwart-wit zijn. In mijn optiek is er nog te weinig aandacht voor adoptie en het verhaal van geadopteerden. Daarom wil ik graag mijn verhaal delen en uiteindelijk ook graag verhalen van andere geadopteerden/visies vanuit andere betrokkenen.

    Read More
  • Hallo witte media

    Tijd voor verandering nietwaar? Neutraal zijn is geen optie meer. Het naast je neerleggen is geen optie meer. Het is tijd voor meer kleur en diversiteit in de media. Programmamakers, hoofd- en eindredacteuren, presentatoren, filmmakers, acteurs, journalisten. Het is tijd voor gelijke kansen voor iedereen, een bredere blik en het loslaten van beperkte kaders. Er moeten zowel voor- als achter de schermen mensen werken met allerlei verschillende (etnische) achtergronden. Voor een betere afspiegeling van de maatschappij op tv en in tijdschriften. Niet alleen omdat iedereen gezien en gehoord moet worden, maar ook omdat een cultureel diverse groep mensen zorgt voor een beter eindproduct. In dit geval dus een programma, film of een magazine.

    Read More
  • Pasen kan mij gestolen worden

    Daar zit ik dan, met mijn kopje koffie in de keuken. Met mijn stoel bij de deur die ik open heb gezet zodat ik een beetje zon op mijn benen krijg.

    Het is stil in huis. Hier geen paaseitjes verstoppen voor kinderen, geen luxe paasontbijt met het gezin, geen ontbijtje op bed met een geliefde, geen barbecue in de tuin, niet lekker relaxen met de fam. Hier is het een dag zoals alle andere dagen. Een lang weekend, tja, het zal vele mensen vast blij maken, maar ik zou niet weten wat ik allemaal in mijn eentje moet doen om het ‘gezellig’ te maken. Een enorm paasontbijt lijkt mij enig, maar ik word wel met de dag dikker. Ik leef al twee weken van eetmoment naar eetmoment. De eerste hap van een broodje ei, terwijl ik ondertussen al denk aan mijn snack, de paaseitjes die ik ga verorberen en wat ik voor de lunch ga eten. Mijn weegschaal negeer ik maar even de komende weken. Die ontkenningsfase gaat mij tot nu toe prima af.

    Read More
  • Hallo leven!

    Geboren op bewogen grond, ter wereld kwam het kind. Tabula Rasa. Spoedig op weg naar het beloofde land. Een nieuwe start. De reis was lang en niet zonder treurnis, maar overleven deed zij. Net als de lotgenoten. Een band gesmeed. Dit is onze reis. Hoe ver jullie ook zullen gaan, verbonden zal ik blijven. Verbonden door ons verhaal. De bron. Nu heeft lot bepaald het verhaal afzonderlijk voort te zetten. Hallo leven!

    Read More