Dagboekpassage #2

Hoi lief dagboek,

Wat als je het allemaal nog niet weet en niet snapt op je eenendertigste? Het leven bedoel ik en alles wat daarbij komt kijken. En geloof mij, het is nogal wat. Soms heb ik het gevoel alsof ik in een bootje zit op de grote oceaan, niks om mij heen en het enige wat ik kan doen is staren naar de leegte. Naar de golven, de donkere lucht zonder ook maar enig vooruitzicht op vaste land. Met een peddel (want die andere is verdorie naar de bodem van de oceaan gezonken, heb ik weer) kan ik alleen maar trachten om enigszins een stukje vooruit te komen. Of achteruit, want wat de juiste richting is, geen idee. Daar zit ik dan in een eenmansbootje, met niemand om mij heen. Druppels regen die een metafoor zijn voor alle tranen die ik niet kan uiten. Een noodkreet zinloos, want wie hoort mijn stem? In het water springen om de haaien te vergezellen geen optie, want het leven schijnt te mooi te zijn om er een einde aan te maken. Is dat echt zo? Is het leven echt zo mooi? Of doen we allemaal alsof dit zo is en zitten we stiekem elke avond met z’n allen in foetushouding met de gordijnen dicht te wachten tot de tijd verstrijkt? Nou, ik soms wel.

Soms wil ik niets anders dan mijzelf verstoppen in een donkere grot en er pas weer uitkomen wanneer ik het lied van de levensvreugde weer hoor. In de oertijd kon je je waarschijnlijk echt nog letterlijk verstoppen in een grot. Heerlijk, lijkt mij. Met een ‘oeh’ en ‘oehoehoe’ kunnen aangeven dat visite niet wenselijk is, sociale activiteiten geen optie en je vooral lekker onder een steen wilt leven voor een tijdje (in je grot dan natuurlijk)…

Ik ben wel tot nieuwe inzichten gekomen de laatste tijd. Het eerste is dat ik heel erg, absoluut en het liefst linea recta moet stoppen met het ‘klagen’. Klagen over dat het allemaal niet lukt, dat ik het allemaal niet weet en dat ik niks krijg in dit leven. Mijn nieuwe inzicht in de praktijk brengen, iets moeilijker (zie stuk hierboven). Ik ben pro in het mijzelf zielig vinden. Zo pro, dat ik niet weet of het mij lukt om dit niet meer te doen. Ja, ik weet dat niet iedereen krijgt waar hij of zij naar verlangd. Ja, ik weet dat je hard moet werken om dingen voor elkaar te krijgen en je vooral pro-actief moet zijn. En ja, ik weet ook dat je geluk intern moet zoeken en vooral niet in die kledingwinkel met die hele mooie (en veel te dure) jurk, bij de Macdonalds (hallo Fishfilet) of dat pak met dropfruitduo’s.

Ik weet dat je vooral veel reisjes moet maken naar je hart, het moet zien als je beste vriend en regelmatig gesprekjes moet voeren om erachter te komen wat jouw Inner Voice jou probeert te vertellen. Oh, wat klinkt dat afgezaagd, jouw Inner Voice. Het nummer van Beyonce (vergeet trouwens nooit de What would Beyonce do? tactiek) popt nu in mijn hoofd op.’ Listen to the song here in my heart, a melody I start but can’t complete‘. Ja, listen Beyonce, we kunnen allemaal wel lekker gaan listenen (lekker vervoegd) met z’n allen, maar ondertussen ga jij terug naar je vierde huis in Parijs om het glas te heffen met je hubby en ik zet hier in mijn Tiny huisje Netflix aan om wéér een avond een serie te gaan Bingewatchen.

Oke, je snapt, het niet klagen en mijzelf niet zielig vinden, work in progress. Zeker nog werk aan de winkel. Minder klagen, leven in het hier en nu, gelukkig zijn met wat je hebt en pro-actief zijn. Check!

Mijn andere inzicht betreft het volgende. Iemand adviseerde mij twee video’s van Marie Forleo over multipassies (is dit een woord?) en focusbepaling nadat ik had uitgelegd veel dingen leuk te vinden en daardoor moeite heb om uit te vinden wat ik nou wil. Nu heb ik uiteraard al veel zelfhulpboeken gelezen, video’s bekeken etc. over deze onderwerpen, maar toch brandde het lichtje (ping) wat feller nadat ik de video’s van Marie Forleo had bekeken. Ik had een aha-gevoel. Dit aha-gevoel had ik ook nadat ik een bezoek had gebracht bij een medium die toekomstvoorspellingen heeft gedaan. Wat wil het geval, ik besefte dat ik een multipassiemens (is dit een woord?) ben en het echt tijd wordt te stoppen met mijzelf steeds afvragen waar ik voor moet gaan in het leven.

Ja, ik houd van dansen, zingen, schrijven, video’s maken, lekker creatief bezig zijn, dus waarom doe je het niet gewoon allemaal? Waarom zou je maar een passie kunnen hebben en maar een ding moeten doen? Hup, lekker gaan met die banaan. Wat ook belangrijk is om te onthouden, je hoeft niet van alle passies je werk te maken. Laat hobby’s ook gewoon lekker hobby’s zijn. Dat ik heel erg van zingen houd, betekent niet dat ik ook meteen professioneel zangeres moet willen zijn. Het kan ook bijdragen aan mijn geluk als ik een keer in de zoveel weken een zangles volg zonder ooit ergens een podium te betreden. Dat ik het heel erg leuk vind om video’s te maken, editen en delen betekent niet dat ik meteen als doel moet hebben om influencer te worden en van Youtube mijn werk moet willen maken.

Je denkt nu misschien, meid, dit is toch hartstikke logisch. Nou, voor mij was dit dus wel even een eye-opener. Laat hobby’s hobby’s zijn, zoek misschien een of twee focuspunten waar je je meer in wilt verdiepen en wilt ontwikkelen en omarm dat je een multiepassiemens bent. Hoeveel mensen kunnen zeggen dat ze zoveel leuke passies hebben? Ook belangrijk na dit inzicht, is de vraag over wat ik wil en moet doen in het leven nog wel van toepassing? Is dit mijn Ikigai? Werken (het liefst wel iets waar je een beetje voldoening uit haalt) om de rekeningen te kunnen betalen en in je vrije tijd dingen doen waar je hart een sprongetje van maakt. Dingen waardoor je de tijd vergeet, waar je energie van krijgt en die bijdragen aan je geluksgevoel. Niet met als doel je werk ervan te kunnen maken, er groot mee te worden of geld mee te verdienen, maar simpelweg omdat het je gelukkig maakt. Man, man, man, lekker bezig met die inzichten al zeg ik het zelf.

Oeh, volgens mij zie ik een eiland in de verte. Licht aan het einde van de tunnel. Ik ga mij even suf peddelen. Is er toch nog hoop in dat eenmansbootje op de grote oceaan.

Tot later.

Liefs,
Nadia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.